Groeten uit Espalmador
 
Er zijn rottiger plaatsen om voor een Mistral te schuilen. Sinds we zijn aangekomen op het eilandje Formentera, vlakbij Ibiza, waait het hard tussen ons en Barcelona. Windkracht 7-9 uit het noorden, daarvandaan waar we heen willen. We zijn daarom genoodzaakt om te wachten tot de storm luwt in de baai ‘puerto de Espalmador’.
 
Toen we uit Cartagena wegzeilden was het al duidelijk dat er onrustig weer aan zat te komen. De keuze was om verder te zeilen langs de kust, richting dure en lelijke havens als Benidorm en Denia of om de 15 mijl langere route te nemen over de Balearen, Formentera in het bijzonder. Formentera kunnen wij ons herinneren als het eiland met het allerblauwste water van de hele Middellandse zee. Geen Photoshop komt eraan te pas om de lokale ansichtkaarten een smeuïge kleurenrijkdom te verlenen.
 
Een mooie laatste stop, dus, en een perfecte plaats om een eventuele storm uit te zitten. Tijdens dit schrijven liggen we hier voor de tweede volle dag. De storm gaat nog minstens een dag aanhouden. Het is erg jammer dat Barcelona even moet wachten, maar het is hier zo ontzettend mooi! Onze achtertuin ligt er goed bij: blondwitte stranden, ruimte, de geur van Maquis en zonnebrandolie, zon, een heilzaam modderbad op nog geen 300 meter en dat water, dat fantastische en onwaarschijnlijke en onbeschrijfelijke blauwe water.
 
Er zijn rottiger plaatsen om voor een Mistral te schuilen.
zaterdag 13 september 2008