Gajedag
 
Gaje trekt zes halve cirkels in het zand van het strand van Cascais. Ik sta te lachen om zoveel inspiratie. Hij staat op. Kijkt me aan. “Mooi hè, papa!” Ik herken een Andy Goldsworthy, een Richard Long en knik ontroerd. “Ongelofelijk.” Gaje veert op alsof de zwaartekracht op hem geen vat heeft, rent als in een extatisch ritueel rond zijn kunstwerk, stort zich na enkele rondjes op de dichtstbijzijnde cirkel en begint zijn werk voor de eeuwigheid te behoeden. “Opnieuw beginnen”, roept hij uit.
 
Enkele uren voor de scheppingsdrang heeft Gaje een groot verlies te verwerken gekregen. Na een halve marathon over het strand met zijn pas gekregen dolfijnballon dansend op de schijnbare wind van zijn duurloop, begaf het touwtje het. De dolfijn steeg op en vloog weg. “Alvast naar Barcelona.”
 
We varen vandaag een dagje niet. Het is Gajedag. Aan wal kan hij zich uitleven en dat heeft hij wel verdient na al die lange zeedagen achter elkaar.
vrijdag 29 augustus 2008